Wystąpienia

Zapraszamy do lektury streszczeń wystąpień konferencyjnych

Sandra Trzcińska, Joanna Wójcik

„Ocena skuteczności metody FED w leczeniu skolioz idiopatycznych”

Sandra Trzcińska, Joanna Wójcik

Ośrodek Ortopedyczno – Rehabilitacyjny dla dzieci i młodzieży

Mazowieckie Centrum Rehabilitacji STOCER sp. z o.o

ul. Długa 40/42, 05-510 Konstancin – Jeziorna

 

Wstęp

W dzisiejszych czasach terapia skolioz stanowi duże wyzwanie dla fizjoterapii. Jedną z metod wykorzystywanych do terapii skolioz jest metoda FED. Poprzez zastosowanie pełnej terapii zgodnie z założeniami prof. Sastre można wpłynąć na poprawę funkcjonalnych parametrów badania postawy.

 

Materiał i metoda

Badania przeprowadzono w Ośrodku Ortopedyczno – Rehabilitacyjnym dla dzieci i młodzieży Mazowieckiego Centrum Rehabilitacji „STOCER”, w których wzięło udział 30 pacjentów w wieku od 11 do 16 lat ze skoliozą idiopatyczną II stopnia zakwalifikowanych na podstawie zdjęcia RTG.  Średnia wieku wynosiła 14,2 lata (odchylenie standardowe SD = 1,4). W badaniu wzięło udział 2 chłopców i 28 dziewcząt. Badanych podzielono na 2 grupy po 15 osób. Pierwsza grupa objęta była pełnym programem metody FED z fizykoterapią, aparatem FED oraz kinezyterapią według metody FED. Na drugiej grupie przeprowadzona był standardowy program kinezyterapii analitycznej z wykorzystaniem elementów koncepcji FITS. Okres obserwacji trwał 3 tygodnie. Na początku i na koniec terapii przeprowadzone było badanie fizjoterapeutyczne wg karty badania fizjoterapeutycznego  oraz statyczne badanie komputerowe aparatem ZEBRIS CMS10.

Pod uwagę wzięto 3 parametry komputerowego badania postawy ZEBRIS: lateralizacja tułowia, współczynnik skoliozy oraz  rotację obręczy barkowej względem miednicznej.

W celu oceny istotności statystycznej posłużono się testem t-Studenta dla prób zależnych.

 

Celem pracy  było:

  1. ocena efektywności terapii FED w leczeniu funkcjonalnym skolioz
  2. porównanie efektów terapii metodą FED i programu kinezyterapii analitycznej z wykorzystaniem elementów koncepcji FITS

 

Wyniki

Poprawa parametrów w grupie leczonych metodą  FED wynosiła: 39 % lateralizacji tułowia, 66 % współczynnika skoliozy i 9 % rotacji obręczy. W drugiej grupie natomiast: lateralizacja -14 %, współczynnik skoliozy – 17% a rotacje obręczy 24%. W grupie badanej uzyskano istotną statystycznie poprawę współczynnika skoliozy. W grupie kontrolnej zaś lateralizację. Poprawa rotacji w obu grupach nie była istotna statystycznie. Statystycznie porównując parametry obu grup lateralizacja w grupie badanej była większa poprawa współczynnika skoliozy, w kontrolnej - większa  lateralizacji, a różnice między grupami parametru rotacji obręczy mimo poprawy w grupie kontrolnej nie miały znaczenia statystycznego.

 

Wnioski

 

  1.  W obu grupach badanych nastąpiła poprawa funkcjonalnych parametrów badania postawy
  2. U pacjentów leczonych metodą FED następuje znaczna poprawa parametru współczynnika skoliozy (istotnie statystycznie)  i lateralizacji tułowia w porównaniu z grupą kontrolną.
  3. Leczenie standardowym programem kinezyterapii analitycznej z elementami koncepcji FITS powoduje statystyczną poprawę lateralizacji oraz rotacji (brak istotności statystycznej ).
  4. Terapia FED jest większy wpływ na korekcję kręgosłupa w leczeniu funkcjonalnym skolioz niż standardowy program kinezyterapii analitycznej z elementami FITS tym samym jest efektywniejsza w leczeniu skolioz idiopatycznych.
Anna Permoda, Joanna Bytner

Wyniki leczenia skolioz w Centrum Terapii Skolioz i Wad Postawy Wyspa w Gdańsku.

Anna Permoda1,2, Aneta Bytner2

1.Katedra Fizjoterapii  AWFiS w Gdańsku

2.Wyspa Centrum Terapii Skolioz i Wad Postawy w Gdańsku

 

Centrum Terapii Skolioz i Wad Postawy Wyspa

ul. Biała 7a

80-435 Gdańsk

 

Andrzej Permoda1, Dominika Woźniak2 , Zofia Paneczko2

Wstęp

Metoda FED opiera się na trójwymiarowej korekcji kręgosłupa z jednoczesnym jego wydłużeniem. Jest to nieinwazyjna metoda powstała jako wynik długoletnich badań, a jej skuteczność została potwierdzona poprawą kąta skrzywienia w wielu przypadkach. W Centrum Terapii Skolioz i Wad Postawy Wyspa w Gdańsku leczymy tą metodą od 1,5 roku.    

 Cel pracy

Celem pracy była ocena skuteczności terapii skolioz z wykorzystaniem metody FED.

 Materiał i metodyka

Grupę badawczą stanowiło 20 osób (17 dziewcząt, 3 chłopców) w wieku od 8 do 17 lat z rozpoznaną skoliozą w badaniu lekarskim na podstawie zdjęcia rentgenowskiego. Średnia wieku 13 lat. Kąt Cobba łuku pierwotnego wynosił średnio 28 stopni, a średni kąt rotacji wg. Raimondi w łuku pierwotnym wynosił 15 stopni. Wszystkie osoby poddane były terapii prowadzonej w Centrum Terapii Skolioz i Wad Postawy Wyspa w Gdańsku przez okres od pół roku do roku. Program fizjoterapeutyczny obejmował przygotowanie fizykalne (lampa sollux-10 min, elektrostymulacja-10 min), terapię w urządzeniu FED (25 min), kinezyterapię analityczną, stymulację układu proprioceptywnego za pomocą biofeedbacku na urządzeniu Delos Postural System (20 min). Połowa badanych osób (10 dziewcząt i 1 chłopiec) była dodatkowo zaopatrzona w gorsety ortopedyczne typu Cheneau.

 Wyniki

Po wykonaniu kolejnych zdjęć rentgenowskich ich analiza wykazała iż średnia kąta Cobba ( łuku pierwotnego,) u badanych osób zmniejszyła się po terapii z 28 stopni na 24 stopnie, a średnia kąta rotacji wg. Reimondi z 16 stopni poprawiła się do 14 stopni. U 70% pacjentów uzyskano wyniki nie przekraczające 5 stopni zwiększenia lub zmniejszenia się kąta Cobba (w łuku pierwotnym).  30% badanych uzyskało poprawę kąta Cobba (w łuku pierwotnym) o więcej niż 5 stopni.

 Wnioski

Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że zastosowana terapia u większości (70%) pacjentów ustabilizowała ich stan i spowodowała zatrzymanie się kąta skrzywienia, a 30 % pacjentów uzyskano poprawę kąta skrzywienia powyżej 5 stopni co wg. towarzystwa SOSORT (Society of Scoliosis Orthopaedic and Rehabilitation Treatment) stanowi o regresji skoliozy. U żadnego z pacjentów kąt Cobba nie pogorszył się o więcej niż 5 stopni więc nie doszło do progresji skrzywienia.  

Marta Stachura, Magdalena Jagiełło

Skolioza idiopatyczna czy wada wrodzona? Zasięgnij porady, nie jesteś sam.

 

Marta Stachura

Ośrodek Ortopedyczno - Rehabilitacyjny dla Dzieci i Młodzieży

Mazowieckie Centrum Rehabilitacji "STOCER" sp. z o. o

ul. Długa 40/42, 05-510 Konstancin - Jeziorna

 

Magdalena Jagiełło

Ośrodek Ortopedyczno - Rehabilitacyjny dla Dzieci i Młodzieży

Mazowieckie Centrum Rehabilitacji "STOCER" sp. z o. o

ul. Długa 40/42, 05-510 Konstancin - Jeziorna

 

 

Streszczenie

Wady wrodzone kręgosłupa to anomalie rozwojowe w budowie kręgów kręgosłupa lub wady ich segmentacji. Powstają w życiu płodowym. Brak jest dowodów na rodzinne występowanie wad wrodzonych kręgosłupa, wiele danych wskazuje na wpływ czynników środowiskowych na ich powstawanie. Do deformacji dochodzi, gdy zaburzony jest balans potencjałów płytek wzrostowych kręgów. Wady wrodzone kręgów dzielimy na wady segmentacji kręgosłupa, wady w budowie kręgów, wady mieszane, które są kombinacją powyższych wad oraz wady specjalne, niedające się sklasyfikować wg wymienionych kryteriów (np. zespół Kllippel-Feila). Wadom wrodzonym kręgosłupa często towarzyszą wady rozwojowe żeber, wady układu nerwowego oraz wady innych narządów i układów. W badaniu klinicznym pacjentów z wadami wrodzonymi kręgosłupa możemy zaobserwować zmiany w pigmentacji skóry, nietypowe jej owłosienie, zniekształcenia w budowie kończyn, optyczne zaburzenia proporcji sylwetki oraz zmiany neurologiczne. Powyższe objawy są wskazanie do konsultacji lekarskiej i pogłębienia diagnostyki. Możliwości leczenia wad wrodzonych kręgosłupa są ograniczone Leczenie zachowawcze nie przynosi efektu. Powinno być jednak podejmowane w celu poprawienia postawy ciała i ogólnej wydolności organizmu. Leczenie operacyjne powinno być indywidualnie zaplanowane dla każdego dziecka po dokładnej analizie przypadku. Przeciwwskazania w leczeniu kinezyterapeutycznym podyktowane są niebezpieczeństwem, jakie mogą nieść za sobą ewentualne wady układu nerwowego, złamania patologiczne kręgów oraz dyskopatie. Obejmują działania takie jak: rozciąganie struktur kanału kręgowego, mobilizacje i manipulacje kręgosłupa oraz ćwiczenia zwiększające jego ruchomość.

Paulina Obtułowicz

Tytuł pracy (sesja II): Ćwiczenia w wodzie oraz pływanie asymetryczne jako forma korekcji skolioz uzupełniająca leczenie Metodą FED.

Prelegent: Paulina Obtułowicz
Współautorzy: Michał Zarzycki

Instytucje: Uniwersytecki Szpital Ortopedyczno- Rehabilitacyjny w Zakopanem, Centrum Rehabilitacji Sportowej, Akademia Ruchu i Rehabilitacji ACTIVE, e-mail: akademia.active@gmail.com

Wstęp:

Na ciało człowieka zanurzone w wodzie działa szereg sił, wynikających z właściwości fizycznych wody. Siły działające na ciało człowieka w wodzie mają wpływ na pracę układów i narządów wewnętrznych organizmu, oraz powodują reakcje ze strony układu mięśniowo- szkieletowego. Utrzymanie równowagi statycznej w wodzie, również wymaga nakładu pracy mięśniowej. W przypadku skoliozy, asymetryczna budowa ciała powoduje, iż utrzymanie pozycji równoważnej w wodzie, wymaga adekwatnej asymetrycznej odpowiedzi ruchowej tułowia i aktywację mięśni odpowiedzialnych za korekcję skrzywienia. Zadania ruchowe wykonywane w wodzie, wykorzystujące siłę oporu wody, umożliwiają nam działanie korekcyjne na dany typ skoliozy zgodnej z klasyfikacją King Moe i uzupełniają kinezyterapię analityczną metody F.E.D.

Cel pracy:

Przedstawienie terapii ruchowej w wodzie jako alternatywnej formy korekcji skolioz i jej korzystnego  oddziaływania ogólnoustrojowego. Zaprezentowanie ciekawych i niestandardowych pozycji korygujących i zadań ruchowych wykonywanych w wodzie z wykorzystaniem sprzętu używanego w treningu pływackim i Aqua fitnessie. Porównanie terapii ruchowej wykonywanej w wodzie z tradycyjną kinezyterapią, będącą elementem Metody F.E.D.

Materiał i metody: prezentacja ustna oraz w formie multimedialnej, zdjęcia, filmy

Wnioski: Korekcja skolioz wykonywana w wodzie oraz pływanie korekcyjne to wszechstronna forma terapii zgodna z Metodą F.E.D.

W procesie terapii ruchowej skolioz, środowisko wodne umożliwia nam:

  • odciążenie, niezależne od masy ciała, niezbędne w procesie korekcji skoliozy, do uzyskania strukturalnych zmian w budowie kręgów i krążków międzykręgowych
  • korekcję trójpłaszczyznową, wykonywaną w trzech płaszczyznach równocześnie,
  • kinezyterapię o charakterze wzmacniającym odpowiednie partie mięśniowe, z wykorzystaniem siły oporu wody, przy zmniejszonym działaniu przeciążeniowym siły grawitacji
  • relaksację mięśniowo- nerwową ułatwiającą elongację i rozciągnięcie odpowiednich partii mięśniowych
  • wzmacnianie mięśni stabilizujących tułowia i utrwalenie uzyskanej korekcji
  • poprawę wydolności oddechowej płuc bez konieczności wykonywania dodatkowych ćwiczeń oddechowych
  • pozytywne zmiany w układzie krążeniowo- oddechowym, naczyniowym, trawiennym oraz nerwowym
  • poprawę psychicznej sfery życiowej pacjenta